Inloggen
home > nieuws > detailweergave
Dit is aan u gericht.
28 mei 2018
 
Anonieme Homepage
Vrijwilligers krijgen complexere en langduriger taken
Inhoud:

Door de decentralisaties dreigen vrijwilligers te worden overvraagd. Aan hun werk worden steeds hogere eisen gesteld omdat de werkzaamheden die zij verrichten complexer en langduriger zijn. Vaak gaat het om werkzaamheden die tot voor kort door professionals uit welzijn en zorg werden verricht. Daarom beraden vrijwilligersorganisaties zich op hun rol en taakopvatting, en over de consequenties daarvan voor vrijwilligers en hulpvragers. Dat blijkt uit het onderzoek “Aan de andere kant van de schutting” van de NOV, de Vereniging Nederlandse Organisaties Vrijwilligerswerk.

 

Samen met de Universiteit voor Humanistiek voert de NOV het onderzoek “De spagaat tussen hulp bieden en vrijwilligers beschermen” van uit. In het eerste deel zijn bestuurders en coördinatoren van vrijwilligersorganisaties geïnterviewd. In het vervolgonderzoek worden vrijwilligers zelf bevraagd.

Uit “Aan de andere kant van de schutting” blijkt dat de grenzen van vrijwillige inzet binnen deze organisaties een vaak terugkerend gespreksonderwerp vormen. Er wordt teveel aan vrijwilligers gevraagd, maar zij nemen extra taken toch op zich ‘om te voorkomen dat andere veelal overbelaste partijen nog meer taken moeten verrichten: hulpbehoevenden, mantelzorgers en professionele zorgverleners’. Ze zien geen alternatief en ze worden immers gemotiveerd ‘door naastenliefde, solidariteit en er voor iemand zijn die in nood of kwetsbaar is’.

Onderstaande citaten van twee respondenten brengen de grenzen van vrijwillige inzet in beeld:

‘Dan krijg je een praktische hulpvraag van een heel gezin met een hand vol kinderen, waarvan de moeder of ziek is, of overleden. Dat bieden wij niet, dus moet je eigenlijk nee verkopen… We merken steeds vaker dat mensen eigenlijk behoefte hebben aan de ouderwetse gezinsverzorger, maar die bestaat niet meer.’

En: ‘Wat over de hele linie ook meespeelt, is dat er steeds meer nadruk gelegd wordt op zelfredzaam zijn. Er is een heel grote groep mensen die door leeftijd, beperking of andere factoren tijdelijk of blijvend niet in staat is om zelfredzaam te zijn of zelfredzamer te worden. Terwijl daar wel voortdurend een beroep op gedaan wordt. Daardoor zijn allerlei oplossingen, activiteiten, ondersteuningsvormen niet toegesneden op die groep. Dat maakt, denk ik, ook wel dat er vragen richting de vrijwilligers gaan.’

Vrijwilligersorganisaties gaan steeds meer samenwerken om hun zichtbaarheid te vergroten en om vrijwilligers een stem te geven.