Inloggen
home > columns > gemiste kans

Gemiste Kans

september 2016

 

Met grote verbazing heb ik via de media kennis genomen van de diverse reacties op de overlast van jongeren in Zaandam. Een groep hangjongeren voor een supermarkt in een wijk of buurt – dat is toch van alle tijden en is allesbehalve een uniek fenomeen. Maar doordat deze jongeren via de inzet van sociale media hun aandacht vragen, krijgen zij een ongekend groot podium. Ze komen zelfs op TV en zitten aan tafel bij RTL Late Night. Het wordt alleen maar erger als onze minister-president zich vergaloppeert door deze jongeren ‘tuig van de richel’ te noemen. Uitspraken van politici en gemeentebestuurders die vooral het karakter hebben van repressieve maatregelen en een harde aanpak.

 

Het gaat hierbij om jongeren die onrust stoken, die (‘treiter’-)vloggen, die het ambulance personeel soms moeilijk maken, jongeren met korte lontjes. Maar het zijn jongeren die deel uitmaken van onze samenleving, zij horen erbij, het zijn onze jongeren. Wij kunnen en mogen ze niet uitsluiten.

Het gaat in deze situaties om jongeren die om aandacht vragen en dat vraagt om politici en gemeentebestuurders die het hoofd koel houden en op zoek gaan naar samenwerking en verbinding met ouders en maatschappelijke organisaties. Maar hier ligt vooral ook voor professionals van welzijnsorganisaties de uitdaging en opgave om met deze jongeren in contact te komen, in gesprek te zijn, te investeren in positieve aandacht, hen aan te spreken op hun talenten en vooral aan te sluiten bij wat hen drijft. En dat vraagt om lokaal maatwerk, het klein houden en investeren in echte kansen voor deze groep jongeren.

Wij waren in het debat, in de media en op TV, niet aanwezig. Dat is een gemiste kans om juist te laten zien waar onze kracht en mogelijkheden liggen om met deze jongeren om te gaan. Ik weet dat op vele plaatsen in Nederland professionals van welzijnsorganisaties en organisaties voor maatschappelijke dienstverlening geweldig werk leveren en ook in staat zijn om met deze doelgroep de verbinding te maken. Ik zie het als onze verantwoordelijkheid dat we deze goede voorbeelden, beter voor het voetlicht brengen en dat wij als sector  gaan deelnemen en ons roeren in deze debatten. Hoe zorgen we ervoor dat we bij de DWDD en Pauw aan tafel komen? En natuurlijk is dat tevens ook een risico, omdat het ook iets vraagt van de media die zich kritisch, maar terughoudend opstellen en niet sensatiebelust een onnodig groot podium bieden aan deze groep jongeren. En daar hebben we vaak toch weinig invloed op.

 

Joep Verhoeven, directeur-bestuurder Juvans in ‘s-Hertogenbosch