Inloggen
home > in de schijnwerpers > collega in de schijnwerpers: annerieke van der vegt

Collega in de schijnwerpers: Annerieke van der Vegt

augustus 2015

 

Iedereen kent Culemborg van de botsingen tussen groepen Marokkanen en Molukkers. ‘Een klein stadje met grotestedenproblematiek,’ vertelt zegt Annerieke van der Vegt, directeur-bestuurder van ElkWelzijn. ‘We zijn stad voor de dorpen van het Rivierengebied, maar vergeleken met andere steden lijkt Culemborg dorps.’ De afgelopen drie jaar heeft Annerieke met haar organisatie flink geïnvesteerd in vernieuwing van het werk. En met succes: met wijkcoaches sorteerde ElkWelzijn voor op de transformatie, er zijn 150 nieuwe vrijwilligers geworven en de VVD-wethouder is publiekelijk blij met de organisatie en haar directeur.

 

De missie en visie van ElkWelzijn wordt op de website van de organisatie als volgt verwoord: ‘Het is onze missie om mensen die kwetsbaar zijn waar nodig in staat te stellen om zoveel mogelijk de regie over hun eigen leven te blijven voeren en het leven te kunnen leiden dat zijzelf voor ogen hebben.

ElkWelzijn is en blijft in contact met de bewoners in de wijk. Door ze op te zoeken, aanwezig te zijn in de wijk en de juiste “taal” te spreken. We helpen mensen eigen oplossingen voor hun problemen te vinden in hun sociale netwerk of in de buurt. Waar nodig leggen we verbindingen met vrijwilligers of partnerorganisaties die intensievere hulp kunnen bieden. We stimuleren en ondersteunen initiatieven van buurtbewoners voor meer sociale samenhang in de wijk.’

Culemborg is een stad met 27.000 inwoners. Een kleine gemeente die de stad en een klein buitengebied omvat. De spoorlijn verdeelt de stad in twee wijken: Culemborg West en Culemborg Oost, waarin het fraaie historische stadscentrum ligt. 

 

Culemborg kreeg landelijk veel publiciteit na de rellen en botsingen tussen Marokkaanse en Molukse groepen in wijk Terweijde. Zijn er nog spanningen of is gaat het nu beter?
‘Het is nu veel rustiger. Wij werken met beide groepen, vooral met de Marokkaanse. In feite ging het destijds om een ruzie tussen enkele families, maar die spanningen zijn toen verschrikkelijk geëscaleerd. Ik heb het van horen zeggen, want ik werkte hier toen nog niet en woon ook niet in Culemborg. Er is veel landelijk geld gekomen, de gemeente investeerde ook extra. Daardoor is de samenwerking tussen de gemeente en maatschappelijke organisaties stukken verbeterd. Het welzijnswerk heeft hier twee duidelijke poten. De eerste is die van het bevorderen van leefbaarheid en veiligheid in de wijken. Daarin werken we samen met de gemeente, woningcorporaties en de politie. De tweede is alles wat te maken heeft met de transformatie, de samenwerking met zorgorganisaties en de sociaal wijkteams. Maar veiligheid en leefbaarheid is de bodem onder ons bestaan. Als je de veiligheid en leefbaarheid niet goed organiseert, kun je het andere werk ook niet goed doen. Culemborg zit echt in het collectieve geheugen. Als hier iets aan de hand is, duikt de landelijke pers er meteen bovenop. Bijvoorbeeld toen twee jaar geleden een jeugdbende werd opgerold.’

Sinds drie jaar ben jij directeur-bestuurder van ELkWelzijn. Wat deed je daarvoor?
‘Ik begon ooit in de pleegzorg in Amsterdam. Daarna werkte ik in de thuiszorg in het Rivierengebied. Daar heb ik allerlei gemaksdiensten met vrijwilligers opgezet en deed ik de PR van de kruisverenigingen. Die kruisverenigingen waren in elk dorp en met vrijwilligers werden allerlei diensten uitgevoerd, zoals het bezoeken van en oppassen op mensen met dementie. Ze hadden allemaal een eigen gebouwtje, een bestuur en uit de contributie werd een wijkverpleegkundige betaald. Met de beëindiging van de kruisverenigingen verdween een hele infrastructuur, die we in de transformatie in feite weer aan het opbouwen zijn. Daarna werkte ik bij de Diabetesvereniging en vervolgens was ik directeur van de Vrijwilligerscentrale van Utrecht. Toen ik de advertentie van deze organisatie en solliciteerde ik omdat ik het welzijnswerk heel belangrijk vindt. Afkomstig uit de PR-wereld vond ik ook dat het welzijnswerk goede aandacht en een beter imago verdient.’

 

Ben je zo aan die maandelijkse pagina in de Culemborgse Courant gekomen?
‘Die hadden we al, maar voor mijn tijd was die hele pagina gevuld met activiteiten. Dat hebben we veranderd. Nu vertellen we waarom we dingen doen zoals we ze doen. Medewerkers zijn onze belangrijkste ambassadeurs. Zij laten trots zien wat ze doen en waar ze voor staan. Toen ik hier drie jaar geleden begon, was de sfeer heel anders. ElkWelzijn had net een grote crisis achter de rug, de gemeente had in feite het vertrouwen in onze organisatie opgezegd. Er was veel negativiteit, onrust en verwarring over de rol van het welzijnswerk.’

 

Wat heb je daaraan gedaan?
‘Ik ben daarover met iedereen in gesprek gegaan. In twee jaar tijd hebben we drie reorganisaties doorgevoerd. Een aantal mensen is afgevallen, anderen kwamen juist tot grote bloei. Vooral de nieuwe mensen in het management hebben op dat moment de echte verandering gebracht. We hebben veel geïnvesteerd in relaties met de gemeente en met andere organisaties. De relatie met de gemeente is er nu een van partnerschap. Onlangs werkte ik mee aan een uitzending van de lokale radio. Dat bleek een verrassingsprogramma te zijn, waarin allerlei contacten iets over mij zeiden. Het allerleukst was de reactie van onze VVD-wethouder, die zijn waardering voor ElkWelzijn uitsprak en voor het feit dat ik op de goede momenten altijd aanwezig was. In de eerste plaats moet het werk goed zijn, maar je moet het ook laten zien!’ 

 

Jullie wijkcoaches gaan de buurten in, kijken met bewoners hoe ze problemen samen kunnen oplossen, moedigen bewoners aan om de leefbaarheid te vergroten en ondersteunen actieve burgers. Hoe is hun relatie tot de sociaal wijkteams?
‘In de wijkcoaches hebben we het vroegere sociaal-cultureel werk, het opbouwwerk en het jongerenwerk samengevoegd. Nu werken ze als generalisten en staat de wijk als geheel centraal. Dat past ook goed bij de wijkgerichte aanpak van de gemeente. We hebben zeven wijkcoaches. Daar zijn we anderhalf jaar geleden mee begonnen. Zo konden we voorsorteren op sociaal wijkteams, die vorig jaar september van start gingen. Er zijn twee wijkteams en in elk team zit een wijkcoach. Zij zijn de link tussen de formele organisaties en de nulde lijn: de vrijwilligers, de mantelzorgers en de buurtnetwerken.’ 

 

Waar ben je trots op?
Toen ik bij ElkWelzijn kwam, hadden we 200 vrijwilligers, die bijna allemaal activiteiten draaiden in het ouderenwerk. Die activiteiten zijn in hoog tempo en eigenlijk probleemloos verzelfstandigd. Ze hebben besturen en als ze hulp nodig hebben, krijgen ze die van ons. Opeens waren we alle vrijwilligers kwijt! In korte tijd hebben we veel nieuwe projecten met vrijwilligers opgezet, met name allerlei maatjes- en coachprojecten, voorlezen voor kinderen thuis en dergelijke. Bijna allemaal vrijwilligers, die getraind en ondersteund worden. Dat is een nieuwe groep van ongeveer 150 vrijwilligers, vaak hoog opgeleid. Het is geweldig dat er zoveel vrijwilligers te vinden zijn voor dit soort projecten. Voor buurtbemiddeling zijn dat er maar liefst vijftig. ElkWelzijn is een echte Culemborgse welzijnsorganisatie, maar we voeren buurtbemiddeling uit in tien gemeenten in de omgeving. Daar ben ik ook trots op.’

 

Wat is jouw persoonlijke ambitie als directeur-bestuurder voor de komende jaren?
‘Dat we ElkWelzijn in deze omvang kunnen behouden voor Culemborg. Ik heb er goede hoop op dat dit gaat lukken, ondanks de bezuiniging op onze langjarige subsidie. Er zijn zoveel kansen en mogelijkheden in deze tijd!’