Inloggen
home > columns > columns

Columns

 

Lees hier de meest recente columns of spring direct naar de columns van 2016.

 

 


Boerenverstand

september 2017

 

‘Wil jij een blog schrijven voor de nieuwsbrief van Verdiwel?’ Natuurlijk wil ik dat. Graag zelfs! Vooral nu ik, met nog één jaar te gaan, op de helft van mijn interim opdracht bij WIEL zit en nog iets meer nadenk over wat het team al bereikt heeft en over wat ik nog op mijn droomlijst heb staan. In alle oprechtheid is het mij ook een eer om deze column te mogen schrijven. Tegelijkertijd schoot direct na de vraag mijn hoofd vol met mogelijke onderwerpen, want ik vind van veel dingen nogal wat. Wil ik schrijven over het succes van preventie, dat zo moeilijk hard te maken is? Over met de mond belijden wat nog geen ‘doen’ is?  Over de overbodigheid die wij na zouden moeten streven? Eigenlijk is samenwerken met formele en informele partijen momenteel mijn meest prangende onderwerp, want wij doen er zo moeilijk over. Wat raar is.

 

Jeroen Vloedbeld, directeur-bestuurder a.i. Stichting WIEL, Elburg

 


 

Luisterende jongens en stoeiende meisjes

 

augustus 2017

 

Wachtend op de bus zag ik vier jongens van een jaar of veertien. De een gaf een trap tegen de fles cola van een ander, ze stompten en duwden elkaar, deelden stroopwafels. Op het moment dat de bus eraan kwam, ging één van de jongens achteroverhangend op de rand van het perron staan. Hij nam het risico onder de bus terecht te komen als hij op het laatste moment zijn evenwicht verloor. Namen de jongens de nieuwe campagne van Sire ter harte? Het filmpje waarin wordt betoogd dat jongens leren door te doen en risico’s te nemen, maar dat steeds meer van hen wordt verwacht dat ze stil zijn en luisteren? ‘Teveel afremmen remt ook hun ontwikkeling,’ waarschuwt Sire.

 

Kees Neefjes, beleidssecretaris Verdiwel

 


 

Quasi Inbesteden

 

juni 2017

 

Participe en de gemeente Alphen aan den Rijn hebben iets nieuws ontwikkeld, wat binnen welzijn en zorg in Nederland nog nooit eerder is vertoond. Inbesteden en aanbesteden.

 

Willem Draaisma, bestuurder van Participe.

 


 

Sociaal wijkteams voor mislukken behoeden

 

mei 2017

 

Hoe dienen de welzijnsorganisaties zich tot de sociale wijkteams te verhouden? Ik ben van mening dat de wijkteams onze ondersteuning hard nodig hebben. Sterker: we moeten hen voor een mislukking willen behoeden! Ik lees, hoor en zie dat het een vrijwel onmogelijke opgave is voor de sociaal wijkteams om te kantelen en te denken en handelen vanuit de leefwereld van burgers. Ik signaleer gebrek aan visie. De continuïteit in de teams is verre van ideaal. Opdrachten aan en verwachtingen van de soms stuurloze teams buitelen over elkaar heen.  En de belangrijkste reden waarom de drempel voor veel burgers te hoog is: de onveiligheid om je verhaal te doen. De teamleden zitten klaar met hun iPad om alle gegevens in het systeem te gieten en om met individuele oplossingen aan de slag te gaan. Ik denk dat het anders kan.

 

Veronique de Kwant, directeur Haarlem Effect

 


Vertrouwen

 

april 2017

 

Als organisatie voor maatschappelijke dienstverlening participeren wij – van Socius – in vele ketens. We zijn er immers voor alle leeftijden en voor vragen op alle leefgebieden. Met een integrale aanpak als doelstelling geeft dat heden ten dagen een enorm overlegcircuit over de thematische aanpak van specifieke vraagstukken of bijvoorbeeld de organisatie van sociale teams. Onder het motto ‘alleen ga je harder, maar samen kom je verder’ is er een breed gedragen besef  dat samenwerking noodzakelijk is. 

 

Bart van der Neut, bestuurder van Socius Maatschappelijk Dienstverleners en bestuurslid van Verdiwel

 


“Mevrouw, heeft u last van smetvrees?”   

 

februari 2017

 

Nog niet zo lang geleden besloot ik na mijn zondagse hardlooprondje de troep bij het bankje op een nabij gelegen speelveldje op te ruimen. Het speelveldje ligt op zo’n 50 meter van ons huis en terwijl ik er langs liep, zag ik voor de zoveelste keer dat er veel afval op de grond lag. Eenmaal thuis trok ik mijn charmantste huishoudhandschoenen aan, nam een plastic zak mee en nog gekleed in sportkleren toog ik naar het speelveldje. Daar eenmaal aangekomen, trof ik drie jonge meiden aan. Ik groette en gaf aan dat ik even wat rommel kwam opruimen en vroeg of ze me wilden helpen. Nou dat dachten ze niet: ‘Dat wordt toch vanzelf wel opgeruimd?’ Op mijn vraag hoe dat dan in zijn werk ging, moesten ze het antwoord schuldig blijven. ‘Zo gaat dat gewoon en daarmee klaar.’

 

Ien van Doormalen

 


Ondersteunend ondergoed

 

januari 2017

 

Doordat de provincie Limburg de ‘positieve gezondheid’ van Machteld Huber omhelst en zich daarmee in Nederland een voorloper toont, ontstaan ook boeiende kansen voor sociaal werk. In het positieve-gezondheidsconcept wordt gezondheid niet langer gezien als de afwezigheid van ziekte, maar als het samenspel van o.a. fysiek functioneren, zingeving, mentaal welbevinden, maatschappelijke participatie en de kwaliteit van leven. Volgens deze benadering kun je fysiek ziek zijn, maar toch gezond omdat je qua zingeving goed scoort. Of je kunt lichamelijk in superconditie verkeren, maar vanwege een gebrek aan levenskwaliteit toch ongezond door het leven gaan. Door zo naar gezondheid te kijken, ontstaat een integrale praktijk, waarbij zorgverleners niet alleen oog hebben voor het fysieke en mentale, maar diagnosticeren en behandelen vanuit het complex aan factoren dat de gezondheid bepaalt.

 

Anne Buskes, directeur-bestuurder Trajekt, Maastricht

 


2016

 

Bewegen  

december 2016

 

Het gaat niet om wát, maar om hoe! Elke dag hoor ik verschillende termen. Eigen kracht, wijkkracht, zelfredzaamheid, samenredzaamheid, de kwetsbare burger en de sterke burger.  Hoe vaker je die termen gebruikt, hoe meer ze containerbegrippen worden en inhoud verliezen. De mensen waar het om gaat, hebben niets aan containerbegrippen. In essentie zijn we allemaal mensen die het met elkaar moeten zien te doen. We zijn allemaal in beweging. Of willen in beweging zijn. En ik beweeg elke dag mee. Elke dag beweeg ik samen met mijn medewerkers. We bewegen van links naar rechts, we bekijken waar we kunnen bewegen, hoe we kunnen bewegen, met wie we willen of moeten bewegen. Wie we alleen laten bewegen, wie we verbinden in de beweging, wie we motiveren om te gaan bewegen, wie we inschakelen om de beweging voor elkaar krijgen… Kortom: volop beweging!

 

Jolanda Knorren, directeur-bestuurder Stichting Mikado in Duiven

 


Economie trekt aan, vraag naar welzijn neemt af?

november 2016

 

Sinds vorig jaar werkt er bij Synthese een business controller die als registeraccountant veel interim-ervaring heeft opgedaan in de zogenaamde ‘profit’: Jacob. Hij wilde heel graag eens de not-for-profit van binnenuit meemaken. Werkt welzijn bedrijfseconomisch nu echt anders of komt het allemaal -bedrijfseconomisch- op hetzelfde neer? De grootste verbazing van Jacob kwam toen we als organisatie onze meerjarenstrategie bespraken. Op dat moment zaten we nog midden in de recessie en konden we de vraag naar ondersteuning van inwoners en gemeenschappen bijna niet aan. Een van onze analyses was dat als de economie in de toekomst aantrekt, de vraag naar onze dienstverlening gaat afnemen. Jacob: ‘Hoe kan dat nou? Als de economie groeit, dan is er toch meer markt?’

 

Wim Gort, directeur-bestuurder Synthese, Venray

 


Gezonde reacties bestempeld als probleemgedrag

oktober 2016

 

‘Almere staakt tot eind dit jaar deel van de jeugdzorg’, kopte NRC op 10 oktober. Dit soort krantenkoppen zien we steeds vaker. Het heeft er alle schijn van dat de decentralisatie bij de jeugdzorg nog niet wil lukken. Een van de doelstellingen was om het anders en goedkoper te doen. Wat bij de WMO wel lukt, gaat bij de jeugdzorg niet op. Voorbeeld hiervan is de gemeente Almere. Deze gemeente heeft voor de laatste maanden van 2016 geen budget meer beschikbaar voor de geïndiceerde jeugdzorg en bij de Jeugd GGZ dreigen wachtlijsten.  

 

Johan Bosman, directeur-bestuurder Stichting Welzijnswerk Hoogeveen

 


Gemiste Kans

september 2016

 

Met grote verbazing heb ik via de media kennis genomen van de diverse reacties op de overlast van jongeren in Zaandam. Een groep hangjongeren voor een supermarkt in een wijk of buurt – dat is toch van alle tijden en is allesbehalve een uniek fenomeen. Maar doordat deze jongeren via de inzet van sociale media hun aandacht vragen, krijgen zij een ongekend groot podium. Ze komen zelfs op TV en zitten aan tafel bij RTL Late Night. Het wordt alleen maar erger als onze minister-president zich vergaloppeert door deze jongeren ‘tuig van de richel’ te noemen. Uitspraken van politici en gemeentebestuurders die vooral het karakter hebben van repressieve maatregelen en een harde aanpak.

 

Joep Verhoeven, directeur-bestuurder Juvans in ‘s-Hertogenbosch

 


Omgaan met culturele diversiteit bij WELLZO 

augustus 2016 

Vóór de zomer liep studente W. via leerwerkbedrijf Albiet van WELLZO en NHL stage bij de Van der Wielen Stichting. In het eerste contact gaf zij aan dat zij uit religieuze overwegingen mannen niet de hand schudt. Dat was binnen die stage geen enkel probleem en zij heeft daar goed werk geleverd. Vlak voor de zomer zei W. dat ze na de zomer stage bij het jongerenwerk van WELLZO wilde lopen. Binnen het MT van WELLZO kwamen we echter tot de conclusie dat we iemand die principieel weigert mannen en jongens de hand te schudden, niet als jongerenwerker in dienst willen nemen. Vervolgens hebben wij W. en haar studiebegeleidster deze beslissing uitgelegd.

 

Ernst Janssen, directeur-bestuurder WELLZO Leeuwarden

 


Of zal ik blijven?                     

juni 2016

 

Door idealisme gedreven besloot ik een aantal jaar geleden de overstap van het bedrijfsleven naar ‘het sociale domein’ te maken. Ik wilde me graag inzetten voor een samenleving met meer gelijkheid, een samenleving waarin iedereen kan en wil bijdragen. Een samenleving met een meer open houding, met meer warmte ook. Anderhalf jaar geleden begon ik als directeur-bestuurder bij DOENJA, een sociaal makelorganisatie in Utrecht. In deze column maak ik de balans op.

 

Theo den Hertog, DOENJA Dienstverlening Utrecht

 


Moedig voorwaarts!

mei 2016

 

Onze samenleving  verandert. Burgers gaan meer zelf doen. Niet alleen voor zichzelf, maar ook voor elkaar. We gaan naar een economie van gebruiken en delen in plaats van bezitten. We gaan niet meer op de overheid zitten wachten, maar sociaal doe-het-zelven. In buurten gaan we problemen samen oplossen. Meer naar elkaar omkijken.  Vooral van jongeren, die zoveel met elkaar delen via sociale media en zelf geen auto of boormachine meer willen, wordt veel verwacht. Zijn die verwachtingen wel terecht? Is de wens niet de vader van deze gedachte?

 

Kees Neefjes, beleidssecretaris Verdiwel

 


Triomfantelijk niet-weten

april 2016

 

Op 15 april 2016 vond de afsluiting plaats van de masterclasses van In voor zorg! Een samenwerking van In voor zorg!, Verdiwel, Movisie en de MOgroep. In een ongedwongen situatie konden directeuren van welzijnsorganisaties werken aan de transitie van het sociale domein. Prima initiatief waaraan door een gunstige speling van het lot ook nog een aantal uren coaching kon worden verbonden. Een ambtenaar uit de gemeente Hardenberg was de laatste in een lange rij van sprekers die we gedurende de masterclasses hebben gehad. Op een aanstekelijke wijze en met veel humor gaf hij zijn visie weer op de transformatie in zijn gemeente. Ik hoorde zijn verhaal met stijgende verbazing aan. Zijn betoog was een mengeling van marktdenken – welzijn is inwisselbaar – en ‘als gemeente weten wij het ook allemaal niet’. 

 

Gerard Beukers, directeur van Stichting De Welle in Nijverdal

 


Genieten van welzijn

maart 2016

 

Ik ontken altijd graag dat ik gevangen zit in de tredmolen van de plan-do-check-act P&C-jaarcyclus. Hoe dan ook, het ritueel van de jaarrekening en accountantscontrole verliep dit jaar voorspoedig.  De stempel is binnen, met een keurig bescheiden plusje zoals het hoort bij een club met een maatschappelijk winstoogmerk. Daarom kon ik de tijd en ruimte nemen om mij met een aantal collega’s twee dagen te laven aan de chaos in de bossen van Driebergen, want zo ongeveer luidde de titel van de Voorjaarsworkshop 2016 van Verdiwel.

 

Johan Andrée, directeur-bestuurder Mozaïek Welzijnsdiensten

 


We Helpen

februari 2016

 

 

Beste Verdiwel collega’s, Onderstaande briefwisseling tussen mij en de gemeentesecretaris verscheen deze week op het intranet van de gemeente Alphen aan den Rijn. Een leuk voorbeeld van onze nauwe samenwerking met de gemeente. Groeten, Else Leih.

 

Else Leih, Participe, partner in Tom in de buurt en partner in BOOST