Verdiwel-bijeenkomst met prof. Nicky Pouw zet aan tot anders kijken, sturen en meten

In de evaluatie gaven deelnemers aan dat zij vooral de combinatie van inhoudelijke verdieping, reflectie en ontmoeting waardeerden. Ook de gezamenlijke lunch werd genoemd als prettig moment om elkaar beter te leren kennen en ervaringen uit te wisselen.

Een belangrijk thema in de bijeenkomst was het actief betrekken van inwoners bij het formuleren van indicatoren en KPI’s. Juist dat sprak veel deelnemers aan. Het idee dat niet het systeem, maar inwoners zelf mede bepalen wat er gemeten wordt, werd gezien als een krachtig en betekenisvol uitgangspunt. Daarbij maakte het model van Nicky Pouw inzichtelijk dat welzijn breder is dan alleen cijfers over gebruik, productie of kosten. De verdeling van indicatoren over drie niveaus van welzijn hielp deelnemers om daar op een nieuwe manier naar te kijken.

Ook de casus over het werken met een welzijnsdashboard sprak aan. Vooral het uitgangspunt dat indicatoren mede door inwoners zelf worden bepaald, gaf stof tot nadenken over de manier waarop inu vaak wordt gestuurd, gemeten en verantwoord. Dat riep ook de vraag op hoe dergelijke benaderingen vertaald kunnen worden naar de eigen praktijk. Verschillende aanwezigen gaven aan dat dit helpt om anders te kijken naar sturing en verantwoording: minder alleen vanuit bestaande beleids- of verantwoordingskaders, en meer vanuit de leefwereld van inwoners.

Daarnaast bood de bijeenkomst taal en handvatten om bewuster om te gaan met trade-offs: de afwegingen en keuzes die bestuurders voortdurend maken. Juist het expliciet benoemen van die afruilen, bijvoorbeeld tussen korte en lange termijn, tussen individueel en collectief belang, of tussen financiële druk en maatschappelijke waarde, werd door deelnemers als waardevol ervaren. Voor sommigen was dit zelfs een van de belangrijkste opbrengsten van de middag: bewuster stilstaan bij welke keuzes je maakt en waarom.

De voorbeelden, de uitwisseling en de reflectievraag aan het einde “wat neem je mee?” hielpen deelnemers om de vertaalslag te maken naar hun eigen bestuurspraktijk. Een van de deelnemers verwoordde dat mooi door aan te geven dat de benadering ook helpt om anders naar een wijk te kijken: bijna als een toepassing van de piramide van Maslov op wijkniveau, als hulpmiddel om samen met inwoners te werken aan wijkdoelen.